درد

در ورق های پارۀ تاريخ که ناشتا به خوردمان داده اندو یا قابهایی که به تماشای آن امروز میهمان مان می کنندآدمهاي بدبه دست، جام شراب و کنار، رقاصه و به دیگر دست، ران مرغكانیا به گردن، دراز آویز زینتی و زن هاشان با سرهای بازامانوكيسه هاي روزگار، همان آدمهاي غيور دیروزراهنما به دست، شعار بر لب و تیترهای آتشین بر کاغذبه دست ستون مهره داران و کنار، محارم به تعداد و به دیگر دست، سهام با نام ایرانو همیشه بر سنگفرش زمانهآدمهای ستمدیدهزير سرپناهی که برایشان ساخته اندبا دروغ، با پوشال، با مهر!ساده و بي ادعا در حال زنده بودن اندو آدمهای خوبهمین ها هستند که به همان سادگی نیز می میرند...بشريت!هميشه بر همين پاشنه چرخیده استمگر روح انسانیت در آن دمیده شده باشدحالفقط به تعداد انگشتان دست، بیابید آدمهای انسان را. محمد رزاقی (تابان)برای هموطنان آسیب دیده در زلزلۀ کرمانشاهآبان 96+ نوشته شده در  ساعت &nbsp توسط م.ر  |